Ο φαύλος κύκλος των blockbuster και η χαμένη τέχνη της κωμωδίας

Σε μια προσπάθεια να πολεμήσει τις πειρατικές πλατφόρμες, η Ελληνική Κυβέρνηση φοβέρισε τους πολίτες με παχουλά πρόστιμα. Γιατί πως αλλιώς θα συμμορφωθεί ο Έλληνας; Αυτό δεν έγινε για να προστατευτούν οι κινηματογράφοι. Έγινε για την προστασία των συνδρομητικών καναλιών που χάνουν έσοδα από παράνομες αθλητικές μεταδόσεις.

Όντως οι πειρατικές ιστοσελίδες επηρέασαν πολύ τον κινηματογράφο. Χρησιμοποιώ παρελθοντικό χρόνο καθώς σήμερα είναι μέρος της ιστορίας του κινηματογράφου και μη αναστρέψιμο. Με σκοπό οι εταιρείες παραγωγής να γεμίσουν ξανά τα ταμεία τους, κατέφυγαν στην ευκολία των μπλοκμπάστερ. Ταινίες με μεγάλο προϋπολογισμό, κατανοητό και εύπεπτο σενάριο, εντυπωσιακά εφέ και πολύ διαφήμιση. Γιατί; Γιατί το μεγαλύτερο μέρος του καταναλωτικού κοινού είναι γονείς με τα παιδιά τους. Ακόμα και οι νέοι που πηγαίνουν στις αίθουσες προτιμούν να παρακολουθήσουν κάτι απλό, από το να δουν κάτι που θα τους βάλει σε σκέψη. Κάτι που κάνει αυτή την εμπειρία διασκέδαση και όχι τέχνη.

Παράλληλα, το μεγαλύτερο μέρος των συγκεκριμένων ταινιών δεν είναι καν κάτι πρωτότυπο. Κυρίως αποτελούν νέες εκδοχές παλιών ταινιών (remakes) ή συνέχεια παλιών ταινιών (sequels). Πάμε να δούμε και μερικά νούμερα. Πέρυσι (2025), Zootopia 2 και Avatar: Fire and ash είχαν το 10% του παγκόσμιου box office. Για να βρούμε ταινία που δεν προκύπτει από franchise, adaptation, remake ή sequel  πρέπει να φτάσουμε στη θέση 20 του box office και το Sinners. Για το 2024, Inside Out 2, Deadpool & Wolverine και Moana 2 καταλαμβάνουν το 13% του παγκόσμιου box office. Αντίστοιχα, κατεβαίνουμε στη θέση 43 και το Longlegs!

Μέσα σε όλα αυτά, η κατηγορία (genre) που μετρά τις περισσότερες πληγές είναι η κωμωδία. Ναι, η κωμωδία! Όχι επειδή δεν βγαίνουν κωμωδίες. Είναι θέμα ποιότητας πάλι. Το Χόλιγουντ έχει πιαστεί από το πετυχημένο μοντέλο της Marvel (Disney) και οι κωμωδίες ακολουθούν το συγκεκριμένο  μοτίβο. Χιούμορ βγαλμένο από τα μέσα κοινωνική δικτύωσης. Κωμωδίες PG-13 για να απευθύνονται και αυτές σε ευρύτερο κοινό. Η κωμωδία είναι δύσκολη, σεναριακά και σκηνοθετικά. Χρειάζεται άτομα με ευφυία και θάρρος. Πρέπει να είναι προκλητική και άγρια. Τα στούντιο σήμερα δεν είναι διατεθειμένα να ρισκάρουν και επιλέγουν να αποφύγουν αντιδράσεις και αρνητικές κριτικές.

ΥΓ1: Με το που βγεί στις αίθουσες η επόμενη καλή κωμωδία, εδώ θα είμαστε να τη συζητήσουμε.

ΥΓ2: Στο τέλος κάθε άρθρου θα προσπαθώ να προτείνω και μια ταινία που μου έκανε εντύπωση. Η πρώτη μου πρόταση είναι μια ταινία που είδα πριν λίγο καιρό (δυστυχώς στο σπίτι μου) και μπορώ να πω ότι είναι μια από τις ταινίες που έχω ευχαριστηθεί περισσότερο στη ζωή μου ,το Being There (1979)  με τον αγαπημένο Peter Sellers.